ale:

czasami jest tak, że wąchasz swój rękaw i czujesz zapach osoby o której myślisz (ja tak mam właśnie teraz) choć nie czułaś go przez cały dzień. innym razem, słyszysz dźwięki, które płyną z serca osoby, która o Tobie myśli.

Daj się ponieść mocom zmysłów, skoro są osiągalne…

/KIEDY są osiągalne – zapach znikł z momentem zakończenia pisania tej wiadomości…/

Piekna9: 22-04-2007 20:21
Czy “wiara czyni cuda” to twoje motto? Bo jesli tak, to mamy to samo. Zgadzam sie z tobą. Jestem tez ciekawa czy taka wiarę, że świat jest dobry, nabieraja ludzie po jakiś przezyciach? Chyba tak. Ja mam czasami ‘dołki’ bo taka kolej rzeczy a to skakanie na chodniku… czemu nie! Ja sie na to pisze! pozdrawiam

Izanna: 7-04-2007 15:31
Ja nienawidziłam życie…

Teraz powoli buzia mi się uśmiecha, jak czuję na sobie promyki słońca i widzę uśmiechniętych ludzi wokół mnie.

BO próby, którym poddało mnie życie sprawdziły też moich bliskich i przyjaciół. Wielu zrezygnowało ze mnie, odsunęło się. Zostali Ci, na których mogę liczyć.
Ale jest ich naprawdę niewielu.

RyBc!@: 6-04-2007 22:53
Też często powtarzam te słowa, że po burzy zawsze wychodzi słońce, ale nie wszyscy mają takie same temperamenty i niektórym jest bardzo ciężko być cierpliwym i niustannie czekać, aż zdarzy się coś pięknego i nadzwyczajnego. Czasem brakuje już sił-wiem to po sobie, ale też nigdy się nie poddałam, nie załamałam do tego stopnia, żeby nie kochać życia…

Izanna: 6-04-2007 21:44
Zgadzam się. Jak wspomniałam, wiara czyni cuda.
Mimo, że czasem jest trudno, warto wierzyć w poprawę. Po burzy zawsze wychodzi słońce!
Cierpliwości…

RyBc!@: 6-04-2007 20:37
Dokładnie. Trzeba mieć mnustwo wytrwałości, cierpliwości oraz wiary i nadzieji, a na pewno to czego pragniemy i o czym marzymy zdobędziemy…

Izanna: 6-04-2007 13:24
Wiem

Ale jak trudno jest wcielić teorię w praktykę…jednak robiąc to małymi krokami wszystko jest możliwe. Jestem tego przykładem.

RyBc!@: 5-04-2007 23:29
Dopiero teraz spostrzegłam że jesteś autorką artykułu w którym wykazałaś się ogromną siłą i tutaj również piszesz, że “Wystarczy tylko uwierzyć w siebie!”. Bądź sobą nadal i wcale nie musisz być sławna i bogata, a znajdziesz bratnią duszę i życie będzie słodkie oraz kolorowe-doskonale już o tym wiesz, prawda?
Kolejny ukłon i szacunek w Twoim kierunku…

Izanna: 4-04-2007 19:04
W dzisiejszym swiecie to już tak się utarło- jesteś sobą, to jesteś dziwny…
Jak jesteś sławny i bobaty, masz wielu przyjaciół. Jak jesteś szary, jesteś sam.

Dlatego trzeba “użyć farb”, jak to mówi moja babcia

RyBc!@: 4-04-2007 17:37
Bardzo dobry artykuł i zgadzam się z wieloma komentarzami, również z trafnym komentarzem Jikieny, bo to szczera prawda o naszym społeczeństwie. Ta cała szarość i pesymizm dobija, ale trzeba to ignorować i cieszyć się życiem oraz współczuć i pomóc tym, którzy już tego nie potrafią.Wszyscy dookoła mówią że są zawsze i wszędzie sobą, a to za przeproszniem gówno prawda, bo powielają innych, kopiują ich zachowania i wszystko co tylko można. Rozumiem, można naśladować jakieś tam swoje autorytety itp., ale jak już, to tylko to co jest w nich dobre i pozytywne. Albo jak można powielać z kogoś całość, podszywać się pod niego. To straszne! Każdy powinien mieć swoje zdanie i być naprawdę sobą. Kimś, kto nie ogląda się na innych, robi i myśli to, co dyktuje mu jego własny rozum i serce. Za pewne spotka się z wieloma złymi opiniami, ci którzy zobaczą w nim jego indywidualność ze swojej zawiści będą go krytykować, ale takim to powinno wyrazić się tylko wyrazy współczucia. Trzeba być sobą, odrzucić “modną” w dzisiejszych czasach komercję, która jest tania, tandetna i populistyczna. Bądźmy sobą, bądźmy szczrzy sami ze sobą! Cieszmy się życiem, a na pewno spotka nas za to kiedyś wiele miłych i dobrych rzeczy…

Izanna: 27-03-2007 22:07
“agatq” wielu z nas tak ma. Ale trzeba robić swoje mimo wszystko. Nie zrażać się.

To TYLKO ludzie

agatq: 27-03-2007 19:35

takie sranie w banie,

nie można się wiecznie zadręczać, trzeba nauczyć się dystansu blabla.

ni chuja nie moge się jakoś tego nauczyć ;]

nie, nie jestem pesymistką, jestem realistką, która mimo wszystko uśmiecha się w autobusie do przymulonych ludzi (którzy przy okazji, ku zdziwieniu wszystkich, patrzą na mnie, jak na idiotke i nie mają zamiaru nawet odpowiedzieć uśmiechem ;] ) ,która skacze sobie po chodniku i robi inne pierdoły ii jakoś ludzie wciąż zarażają mnie pesymizmem ;] to jest moje życie, mój świat, za przeproszeniem jebana rzeczywistość.

Izanna: 27-03-2007 18:59
A pewnie, że przyjemnie!

Nie można wiecznie się zadręczać, a wiadomo, że każdy dorastający człowiek ma problemy…a z wiekiem rosną…

Trzeba tylko nauczyć się dystansu do życia…

uzyj wyobrazni: 27-03-2007 18:56
po kaluzy juz skakalam:D
troche mokro w butach ale przyjemnie:)

Izanna: 27-03-2007 18:49
“użyj wyobraźni” skakanie na chodniku przetestowane i do kałuży również działa!

Anio?ek1992: 27-03-2007 18:15
świetny art też się szczerzyłam jak czytałam
i chociaż nie jestem z Warszawy i nie jeździłam nigdy warszawskim metrem to mam uprzejmą prośbę do pasażerów: uśmiechajcie się

uzyj wyobrazni: 27-03-2007 18:12
Mnie też się bardzo podobało. Choc sama mam swoje zdanie… to nie jest mi raczej obojetne co kto o mnie mysli… nie udaje innej osoby zeby sie komus przypodobac:P a co do skakania na srodku chodnika to ciekawy pomysl:)
Swietnie napisane milo sie czyta…
pozdrawiam:)

Izanna: 27-03-2007 10:33
Kochane! O warszawskim metrze i o tym, jak wysysa dobrą energię z człowieka, moznaby grubą książkę napisać. Ale nie warto…jechałam tym metrem może pięć razy i każdy z nich pamiętam…te smutne twarze “wyżerające” uśmiech z twarzy współpasażerów…

Dziękuję za tak pochlebne opinie

Jikiena: 27-03-2007 08:59
Świetny art aż się uśmiechnełam do monitora:-) Zgadzam się z poprzednikiem że boimy się być sobą i wpowiadać własne zdanie. To dzieje się przez takie dziewczyny jak u mnie w klasie nie chcemy się kolegować z Jikieną bo ma własne zdanie. Wielu ludziom to przeszkadza. Właśnie że jakiś ktoś jest inny bardziej pozytywny od tej szarej masy i ma coś do powiedzenia a nie daj Boże jeszcze racje. Negatywna energia udziela się innym. Przykład ludzie w Warszawskim metrze rano. Jak się do niego wsiada to aż z człowieka cały dobry humor uchodzi… Serdeczne pozdrowienia dla autorki…

vermis: 26-03-2007 23:15
zgadzam sie z tobą w 100%-dzisiaj sie zastanawiałam nad tym całą drogę do domu(może dziwne ale prawdzowe) i akurat cyk bryz na twoj art trafiłam, no paczta! Prawde piszesz-dać ci wódki! boimy sie czesto reakcji otoczenia na nasze odchylone od normalności zachowania.Ale jak słysze na korytarzu w szkole jakies dwie i jedna do drugiej-”ale ty jestes crazy kuwa ja pytole” i jedna sie drugą zachwyca żeby tamta myślała że jest naprawde taka “crayzy i fogule” a w odpowiedzi czeka na pochwalenie jej postępowania to…:/ A boimy sie byc soba, wyarażać radość energię, swoje prawdziwe zdania na jakis temat.Jest w nas tyle mocy-LUDZIE POKAZUJMY JA! art do polecenia-recepta na bycie szczesliwym-bycie sobą

P.S.
A Ty się zaloguj, co?