Kto tam u Ciebie jest?

Minął już prawie tydzień od inauguracji roku akademickiego 2009/10. Bilans – dwa referaty do przygotowania w weekend. Na historię baroku o Asprilio Pacellim, który zmarł w Warszawie i komponował madrygały (kolejność rzecz jasna odwrotna) i na antropologię muzyczną o roli i znaczeniu muzyki w reklamie. Najpierw jednak czeka mnie przetłumaczenie artykułu na ten temat z [...]

Przeczytaj cały Post »

Retrospektywnie. Trzeci raz?

Oj, jest i będzie co wspominać!
Bardzo długo mnie na wordpressie nie było, ale czasem człowiek ma za mało czasu dla własnego życia. Wpis ten będzie więc długi i dość drobiazgowy, więc wyłącznie dla wytrwałych. Fizycznie i psychicznie. Bo izannie sporo się przydarzyło od dnia, w którym Aś z powodzeniem zaliczyła łacinę.
Przede wszystkim sesję i pierwszy [...]

Przeczytaj cały Post »

Filozoficznie, paranormalnie, deszczowo

Aś wkuwa łacinę. Jutro poprawa.
Przed północą przyszły wyniki egzaminu z filozofii. Zdałyśmy. Ja: 4.0. Kompletnie mnie to zaskoczyło, ale pozostaje tylko się cieszyć.
Dziś idziemy na spotkanie z właścicielem mieszkania, do którego wprowadzamy się formalnie w połowie lipca. Zadbane, wyremontowane, ze znajomymi twarzami w środku. Decyzja podpisania umowy dojrzała we mnie przez noc. Miałam dość dziwne [...]

Przeczytaj cały Post »

Wciąż wiedzieć coraz mniej. Oj! Eee… Ba!

Historia muzyki zdana.
Wchodzę z Aś. Nie pamiętam dwóch zagadnień z renesansu. Wejście odważne, z uśmiechem. Losujemy zestawy. Mój: formy chorału gregoriańskiego; polichóralność. Aś: prehistoryczna muzyka hebrajska; notacja menzuralna biała. Trafiłyśmy, chociaż jednym pytaniem mogłybyśmy się wymienić. Mimo wszystko poradziłyśmy sobie. Było całkiem sympatycznie, czego KOMPLETNIE nie spodziewałam się po drze S. Tymczasem naprowadzał, tłumaczył i [...]

Przeczytaj cały Post »

Ach, ten SDM!

Cztery dni z przerwami na sen i wyjścia z mieszkania. Sporadyczne. Po jedzenie albo do brata. Jednorazowo. Nie mogę się oderwać. Przecież znam ich piosenki – myślałam. Okazało się, że nie całkiem. Odkryłam w nich coś nowego. Bardziej osobistego.
Żeby zbyt trywialnie nie było, pochwalę się, że jutro kolokwium z łaciny (które to już?). Opanowałam gramatykę [...]

Przeczytaj cały Post »

Żelazko

Przedwczoraj kable.
Aś wściekła wróciła z pracy. Załagodziłam ją włoską obiadokolacją i czymś tam jeszcze. Ucieszyłam się, że przyszła, bo dzień spędziłam nad pracą z mazurka. Z laptopa sześć godzin śpiewał mi SDM. Podobnie teraz. Odkryłam mnóstwo piosenek, których nie znałam, a miałam w komputerze. No tak, całą dyskografię mam, wszystkie ważniejsze koncerty włącznie. Ale kończąc [...]

Przeczytaj cały Post »

Wnioski

Rozmowa z cybernetyczną mamą, która jest dwieście kilometrów ode mnie. Gadu gadu i dowiaduję się: Nadrobiłam ostatnio zaległości związane z czytaniem Twojego bloga, córeczko. Od założenia jego wydoroślałaś i stwierdzam, że za bardzo się uzewnętrzniasz, a za mało w nim wniosków.
Z reguły, kiedy piszę, chcę zwyczajnie popisać, a przy okazji opisywania minionych bądź bieżących wydarzeń, [...]

Przeczytaj cały Post »

Dwudziestka i surfing

Knajpa PRL. Rezerwacja na niedzielny wieczór, godzina 20. Przychodzimy i kelner odsyła mnie do biura na poziomie -1, tam kobieta z wytrzeszczem zapytuje, po co do niej przyszłam. Następnie opiernicza kelnera, a nam każe iść do zamówionego stolika i czekać na kelnerkę. Czekamy około pół godziny, wreszcie zamawiamy po piwie i [...]

Przeczytaj cały Post »

Trzynastego i czternastego. Do niczego.

Oj, muszę się wyżyć. Upust emocjom czas zacząć.
Zaczęło się niewinnie. Trzynastego. Zaspałyśmy na analizę dzieła muzycznego i historię polskiej tradycji muzycznej. Znalazłam wytłumaczenie dla samej siebie – dzień wcześniej zatrułam się lodami, więc musiałam odespać męczące godziny połączone z nauką wstępu do muzykologii (tym razem badania historyczne w etnomuzykologii). Pojechałam na angielski, godzina nic nie [...]

Przeczytaj cały Post »

Nie mówi się no

Otóż to. A skąd się wzięło takie powiedzenie na moim blogu? A stąd, że ostatnio wybrałam się z rabinką na spektakl O królewiczu, który niczego się nie bał, wystawiany przez PWST we Wrocławiu. Rozbawił mnie on do łez podobnie, jak resztę widzów. Ze wszystkich wpadek wybrnęli mistrzowsko, a dopiero się uczą. Przedstawienie mądre, z dobrym [...]

Przeczytaj cały Post »