Już połowa grudnia?

Jak ten czas zasuwa! Tyle się dzieje, że nie wiadomo, kiedy usiąść nad wordpressem. Ale stęskniłam się za tym pisaniem (bo innego mam pod dostatkiem).

Zostałam mamą. Ogólnika. Od października prowadzę w swoim dawnym liceum w Zielonej Górze warsztaty dziennikarskie dla pierwszej klasy o wiadomym profilu. Wspólnie stworzyliśmy gazetę szkolną, Ogólnik właśnie, który rodził się w bólach, ale także radości. Przyniósł wiele satysfakcji, nie tylko adeptom dziennikarstwa. Mnie także – sprawdziłam się w składzie i łamaniu, udało mi się stworzyć naprawdę ciekawe czytadło.

Własnego pisania też mam sporo – recenzję z jubileuszowego koncertu wrocławskiego kompozytora,tekst o muzyce w reklamie telewizyjnej i … swoją pracę dyplomową. Mam bowiem ambitny plan – napisać w tym roku połowę, część teoretyczną, a w przyszłym roku skupić się na badaniach terenowych i analizie.

Sporo się wydarzyło u izanny. Dostałam stypendium Rektora dla najlepszych studentów za osiągnięcia naukowe i zostałam prezesem Koła Naukowego Etnomuzykologów. Izanna nie próżnuje – trzeba chwytać byka za rogi i maksymalnie wykorzystywać swój czas. Trzeba żyć pełnią życia.

A co u Nas? żyjemy, jesteśmy szczęśliwi, choć spada na Nas codzienność. Staramy się przejść ten okres jak najmniej nerwowo, co wiele mnie kosztuje, bo ja nerwus jestem. Straszny. A W. wykazuje anielską cierpliwość. Mnie nie oszuka – sam wszystko bardzo przeżywa, bo łatwo teraz nie jest. Zdajemy sobie sprawę, że to dla Nas próba.

Ale świętowaliśmy Rocznicę tak samo, jak spędziliśmy w zeszłym roku Nasz Pierwszy Dzień. Uśmiechnięci, zapomnieliśmy o całym świecie. Noc Reklamożerców sprawdziła się doskonale, choć kilka reklam powtórzyło się z zeszłorocznego maratonu. Dzięki W., który namówił mnie do wzięcia udziału w konkursie Oriflame przed rozpoczęciem całej imprezy, wygrałam zestaw kosmetyków i zabieg, na który finalnie nie poszłam, bo o nim zapomniałam. Mimo przytłaczającej Nas codzienności i kłopotów, jesteśmy szczęśliwi, bo razem. To naprawdę pomaga i daje kopa!